Now that we have talked, i realized that there was no closure between us. Oo lumayo ako, nagexplain ako kung baket ako lumayo (dahil nga mas laumalim naramdaman ko nun, then you said you were sorry na ganon nadudulot mo saken) But then, i’m stuck. I ran away without clearing things up. Siguro kaya meron pa rin parte saken na gusto kita kase hindi ako naliwanagan about the situation between us two. Basta lang lumayo, basta lang nawala. Siguro ang hinahanap ko ngayon, yung mga salitang ‘Hindi kita gusto at hindi kita gugustuhin’ para bumitaw na talaga ako. Ang masakit pa, kailangan ko magpanggap na wala na talaga ako nararamdaman. Kase nga gusto ka ng kaibigan ko. And somehow, i can see na may interes ka din sa kanya. Nung binanggit ng kaibigan ko non ‘Ang ganda ng moon.’ Napayuko ako. Because I didn’t want to remember how you used to be my moon. You were my moon before but you are her moon now. Wala ako magawa. Ipipilit ko na lang imulat mga mata ko kapag magkasama kayo, kahit…. idk im confused. And its frustrating. I hate it. Siguro nga kapag pinipilit m*** iwasan talaga ang sitwasyon, hahabulin at hahabulin ka nito. And it is haunting me. Akala ko okay na. Akala ko nakalimutan na kita at yung mga napardam mo saken. Pero hindi pa pala. And again, i still cant’t do anything about it.